|
| Artur Rojek - Bez klapek na oczach |  |
Do popularności zdążyłem się przyzwyczaić, ale nigdy nie było tak żeby na szyi wieszał mi się tłum fanek, a możliwość zrobienia zakupów w hipermarkecie graniczyła z cudem. Mam tę łatwość, że nie jestem człowiekiem z pierwszych stron tabloidów, bohaterem magazynów plotkarskich, nie zdobię okładek kolorowych pism z programem telewizyjnym
Z Arturem Rojkiem, liderem, założycielem i wokalistą Myslovitz, pomysłodawcą Off Festivalu rozmawia Marcin Król.
Idą święta, próbujesz przy tej okazji swoich sił w kuchni?
Jasne, że tak. Wcześniej zazwyczaj chodziliśmy z żoną na kolację wigilijną do jednych lub drugich rodziców. Odkąd jednak zdecydowaliśmy, że to my będziemy stroną zapraszającą to próbuję swoich sił w kuchni.
No to masz okazję pochwalić się, która z potraw wychodzi ci najlepiej.
Na pewno barszcz. Całkiem nieźle także kapusta z grochem i grzybami, ale akurat tę potrawę konsultuję już z babcią i dziadkiem, którzy w przygotowywaniu tegoż specjału są dla mnie bezapelacyjnie mistrzami. I choć powinienem z każdego poprzedniego roku pamiętać szczegóły łączenia poszczególnych składników, to zawsze zanim zabiorę się do pracy dzwonię do dziadków i upewniam się, żeby czegoś nie pomylić. I muszę ci się przyznać, że bardzo lubię to zajęcie i nawet, gdy czasami zrobię coś z tą kapustą, grzybami i grochem nie do końca według przepisu, to i tak wszystkim zazwyczaj smakuje.
Proszą o repetę?
Zdarza się (śmiech).
OK., zostawmy już kuchnię. Artur, zespół Myslovitz robi roczną przerwę. W stacjach radiowych zaś można usłyszeć twój kawałek „Cisza i wiatr” nagrany bez kolegów z grupy. Zresztą całkiem niedawno był to numer jeden Listy Przebojów radiowej „Trójki”. Fani zadają sobie pytanie, czy nie jest to czasem zapowiedź twojego solowego krążka.
Utwór „Cisza i wiatr” jest mój tylko w połowie. Muzykę napisał Rob Thomas, człowiek znany z występów z Carlosem Santaną i zespołem Matchbox 20, mojego autorstwa są z kolei słowa. Piosenka powstała na potrzeby ścieżki dźwiękowej bajki Disney’a „Rodzinka Robinsonów”, byłoby więc dziwne, gdyby akurat takie okoliczności świadczyły czy przemawiały za rozpoczęciem przeze mnie kariery solowej. Tak samo, jak współpraca z innymi artystami albo nagranie hymnu Orange Ekstraklasy. Ostatnio nagrałem także dwie piosenki do filmu „Hania” Janusza Kamińskiego. Jak widzisz, prócz tego, że gram w Myslovitz robie jeszcze wiele innych rzeczy na różnych płaszczyznach: organizuję Off Festival, prawdopodobnie będę prowadził autorską audycję radiową. Nie powiedziałem co prawda, że nigdy nie wydam solowej płyty, ale żadnych konkretnych planów z tym związanych nie mam. Może tak się stanie, a może nie. Prócz sceny i licznych projektów jest przecież jeszcze życie rodzinne.
Wspomniałeś o prowadzeniu audycji radiowej. Miałeś już taki epizod w stacji Rock FM.
Było to jednak blisko pięć lat temu, a od tego czasu horyzonty muzyczne, po których się poruszam znacznie się poszerzyły. Kupuję mnóstwo muzyki, w sklepach, w internecie, sporo płyt dostaje także do recenzowania. Jest tego tyle, że często brakuje mi czasu, żeby wszystkiego z uwagą wysłuchać. Audycja radiowa to okazja, by nie tylko różne gatunki muzyczne lepiej poznać, ale przedstawić ją szerszemu gronu odbiorców.
Czego ostatnio słuchasz?
Zaskoczę cię, bo nie jest to muzyka gitarowa, ale pozycja związana z ambitną muzyką taneczną, nurtem określanym jako dub-step. Facet nosi pseudonim Burial, jest producentem i póki co, to wszystko co o nim wiadomo. Rysuje siebie na okładkach płyt i nikomu, jak na razie nie dał się poznać. Podobnie było kiedyś z projektem Muslimgauze. Pod tym pseudonimem ukrywa się brytyjski artysta Bryn Jones tworzący muzykę elektroniczną inspirowaną rytmami Bliskiego Wschodu. O nim przez długi czas też niewiele wiedziano, ale każdy nowy album był na rynku muzycznym ogromnym wydarzeniem. Łączył i łączy w sobie oryginalność z aurą tajemniczości. Burial jest kimś na ten kształt, choć są to dwa odległe bieguny muzyczne.
Fanów Myslovitz frapuje to, co ma wydarzyć się w 2009 roku. Ale już wiesz, jak to ma wyglądać? Wejdziecie od razu do studia, zagracie na „rozgrzewkę” kilka koncertów? Zdajesz sobie sprawę, że fani już dziś chcą wiedzieć, jak to będzie po tym roku przerwy.
Logika podpowiada, że będziemy trzymać się mniej więcej takiej kolejności, o jakiej wspomniałeś. Mam już kilka pomysłów na piosenki, które znalazłyby się w przyszłości na nowym albumie, ale to wymaga spotkań i omówienia szczegółów z pozostałymi muzykami. Zaczekajmy jednak na ten moment, kiedy to się stanie. Cierpliwości. Muzyka, której na co dzień słuchamy, odkrywamy ma na nas wpływ, nie ukrywajmy, ale żadnych większych rewolucji w muzyce Myslovitz nie przewidujemy. Będziemy robić, to co potrafimy najlepiej: pojawią się fajne melodie i dobre teksty. Od stylu, z którym jesteśmy utożsamiani na pewno nie odejdziemy.
Masz już na „celowniku” konkretnych artystów, którzy wystąpią na trzeciej edycji Off Festiwalu?
Istnieje już wstępna grupa wykonawców, która ewentualnie przyjechałaby na Off Festival, ale coś konkretnego na ten temat będę mógł powiedzieć najwcześniej w pierwszych tygodniach nowego roku. Nie chcę teraz niczego obiecywać. Formuła imprezy będzie się na pewno z czasem zmieniała. Chciałbym, aby docelowo były trzy Duże Sceny, bowiem festiwal został dostrzeżony i wiele wskazuje, że będą przyjeżdżali do nas wykonawcy z najwyższej półki muzyki alternatywnej.
W jednym z wywiadów powiedziałeś, że niewiele brakowało, aby podczas tegorocznej edycji zagrał Sonic Youth.
Jeśli czegoś brakowało, aby Sonic Youth przyjechali, to pieniędzy (śmiech). Można mieć listę życzeń, ale gdy popatrzysz na środki, musisz zastąpić ją listą realnych możliwości. Dlatego sam mocno zaangażowałem się w poszukiwanie źródeł finansowania tej imprezy, szukam firm i ludzi chcących w to przedsięwzięcie zainwestować, dzięki którym stanie się możliwe zapraszanie do Mysłowic znanych artystów i zarazem budowanie aury tego festiwalu. Jego siłą jest unikalność. I to nie tylko na skalę polską, ale międzynarodową. Tak naprawdę festiwali muzyki alternatywnej na świecie jest niewiele. Jeden z najbardziej znanych, DourFestival odbywa się w Belgii. W tym roku odbyła się już dziewiętnasta jego edycja. Rozkręca się także Sziget w Budapeszcie. A Mysłowice mają szansę wśród nich na dobre zaistnieć. Przy okazji możemy pokazać to, co mamy naprawdę wartościowego. Zyska i miasto, i region.
Jesteś jedną z osób umiejącą łamać śląskie stereotypy, potrafisz pokazać ten region ludziom w Polsce inaczej niż oni go postrzegają. Zauważyłeś, że to miejsce zaczyna przyciągać artystów? Ostatnio Tomek Makowiecki w jednym z wywiadów przyznał, że rozważał możliwość kupna w Mysłowicach mieszkania, bo dla niego to miejsce magiczne.
Bo niby dlaczego mielibyśmy czuć się gorsi? Powiem więcej: Śląsk jest regionem dużo bardziej interesującym niż inne części naszego kraju. Potencjał i siła tkwi w jego oryginalności społecznej i geograficznej. I wszędzie mamy blisko: obok są góry, a od Krakowa dzieli nas raptem 60 kilometrów. Znów przywołam istnienie festiwalu, który mamy. Inne regiony imprezy o takiej specyfice nie mają, zaś na całym świecie festiwale to idealne miejsce to spędzania czasu. Z tego dobrodziejstwa korzystają setki tysięcy ludzi. Jeżdżą na festiwale nie tylko po to, aby posłuchać muzyki, ale przede wszystkim odpocząć, zrelaksować się. Śląsk do tej listy dzięki Off-owi możemy dopisać. Ile można za pośrednictwem oryginalnej imprezy, o ciekawej formule zyskać pokazuje przykład niemieckiego Kassel, miasta na pozór niczym specjalnym się nie wyróżniającego. Gości jednak wielkie wydarzenie, Międzynarodowe Targi Sztuki, dzięki którym o Kassel wie cały świat. Kto wie, czy Off Festival za kilka lat nie będzie imprezą podobnej rangi? Dlatego Śląskiem nie powinny rządzić stereotypy. Owszem, mieszka tu wciąż sporo ludzi, którzy mają klapki na oczach. Na szczęście są także ci, którzy tych klapek na oczach nie mają. I im trzeba sprzyjać! Bo to dzięki nim możliwa jest promocja Śląska, który nie może wciąż kojarzyć się z hałdami i kopalniami, w jakich też drzemie piękno i specyfika oddająca charakter regionu, ale nie są one jedynymi otaczającymi nas rzeczami.
Zdarza się, że sława zwyczajnie ci przeszkadza?
Do popularności zdążyłem się przyzwyczaić, przywyknąć, ale nigdy nie było tak żeby na szyi wieszał mi się tłum fanek, a możliwość zrobienia zakupów w hipermarkecie graniczyła z cudem. Mam tę łatwość, że nie jestem człowiekiem z pierwszych stron tabloidów, bohaterem magazynów plotkarskich, nie zdobię okładek kolorowych pism z programem telewizyjnym. Projekty, w których uczestniczę są dosyć specyficzne, nie tak krzykliwe, jak to zazwyczaj jest w show-biznesie Tyczy się to zarówno Myslovitz, Lenny Valentino, jak i Off Festivalu. Są rozpoznawalne, ale jednocześnie treścią i formą odrębne. To pozwala być mi z jednej strony osobą znaną, ale nie kojarzoną z tak zwanym artystycznym „światkiem”. Nie tańczę na lodzie, nie tańczę z gwiazdami (śmiech), choć często w tych programach biorą udział naprawdę fajni ludzie. Akurat ja nie chciałbym opierać kariery na takim przedsięwzięciu.
A były propozycje?
Były, ale składano mi je raczej żartem. Chodziło właśnie o taniec na lodzie (śmiech), ale tak, jak powiedziałem, nie była to propozycja złożona poważnie. Myślę, że ludzie chcący tego typu rzeczy mi proponować wiedzą, w co na co dzień się angażuję, a czego nigdy bym nie zrobił, bo w podobnych do wymienionych ról, czułbym się po prostu źle. Dlatego telefon w takich właśnie sprawach nie dzwoni zbyt często.
Mysłowice wciąż stanowią o sile rocka ze Śląska. Ostatnio głośno z kolei o zespole Feel z Katowic. Dla jednych to nic innego, jak kopia amerykańskiego Creed, są jednak tacy, którzy twierdzą, że to muzyczne objawienie. Ja ty na to patrzysz?
Nie mam zwyczaju oceniać innych pod tym względem, bo po prostu nie dyskutuję z gustami. Ważne, że publiczności ten zespół się podoba, o czym świadczy jego popularność. Zapewne Feel idzie w kierunku przez siebie obranym, robią to, co lubią i jaka będzie jego przyszłość czas pokaże.
Grasz, nagrywasz, organizujesz festiwal, ale znajdujesz czas na sport. Z tego, co wiem brałeś ostatnio udział w maratonie w Atenach. Który byłeś na mecie?
381
Na ilu startujących?
Cztery tysiące zawodników.
No to nieźle!
Miejsce rzeczywiście nie najgorsze. I powiem ci, że zmotywowało mnie to jeszcze bardziej do pracy treningowej, choć biegam już od ładnych paru lat, zanim rozpocząłem studia na AWF-ie. Kilka lat temu brałem udział w maratonie organizowanym w Poznaniu. Drugi raz spróbowałem swoich sił w Atenach.
Grywasz w piłkę nożną?
Od czasu do czasu. Jakoś sobie tam radzę na boisku. Karnego do pustej bramki strzelę (śmiech).
Wyjdziemy z grupy na przyszłorocznych mistrzostwach Europy?
Powiem ci, że gdy zobaczyłem losowanie grup, i Austrię, Chorwację i Niemców w jednym szeregu z naszą reprezentacją, to początkowo pomyślałem – mamy fart. Po zastanowieniu patrząc na Chorwatów i Niemców, którzy przynajmniej na papierze są faworytami grupy, to już nie jestem takim optymistą. Z drugiej strony poradziliśmy sobie z Serbią, Portugalią i Belgią w eliminacjach, a to świadczy że mamy solidny team potrafiący powalczyć z każdym rywalem, więc awans z grupy jest sprawą otwartą. Wiele będzie zależało od formy piłkarzy po zakończeniu sezonu w klubach, w których występują
Jest jeszcze Austria…
Choć to gospodarz, to jesteśmy od nich silniejsi. Co do tego nie mam wątpliwości
Życie Mysłowic, Marcin Król, 2007.12.20
kultura w m-ce.pl Tomasz Kusiak imprezy@m-ce.pl
| |
