|
|
|
| Mietall na klubowo - Mietall Waluś Magazine |  |
- Różni punkowcy zarzucali mi już zdradę, a potem widział4em ich w hipermarkecie, jak rozdawali chipsy w promocji – mówi Mietall Waluś, który wydał właśnie solowy album „Mietall Waluś Magazine”, na którym przeważa muzyka klubowa.
Rozmowa z Mietallem Walusiem.
Zmieniłeś styl z rockowego na klubowy: grasz koncerty bez perkusji, za to z didżejem. Co powiesz fanom, którzy oskarżą Cię o zdradę rock'n'rolla?
Zawsze chciałem grać i realizować sie w muzyce: podróżować, koncertować i nagrywać płyty. Na razie mi się udaje. Nie jestem bogaty ani bardzo popularny, ale jestem już rozpoznawalny. Od początku ludzie cos mi zarzucają. Wywodzimy się z Negatywem ze sceny niezależnej. Gdy nagrywaliśmy pierwszą płytę, to różni punkowcy zarzucali nam zdradę, a potem ich widziałem w hipermarkecie, jak rozdawali chipsy w promocji... Dla mnie to nie jest punk. Punk znaczy, ze każdy może wybrać swoja drogę. Ja wybrałem. Nagrałem płytę, której się nie wstydzę. Zresztą obciachem jest dla mnie, gdy muzyk tydzień po premierze płyty mówi, że już nie jest z niej zadowolony, że coś by zmienił. Każda płyta to zapis emocji w konkretnym czasie. Ja nie wstydzę się niczego, co nagrałem.
Na ostatniej płycie zespołu Negatyw, którego jesteś liderem, większość piosenek to Twoje kompozycje. Myślę, że utwory z Twojej solowej płyty też można by zagrać elektrycznie, gitarowo. Tym bardziej, że gra w nich też Darek Kowolik, gitarzysta Negatywu. Nie chciałeś nagrać tej płyty za swoim macierzystym zespołem?
Nie chciałem, żeby były one rockowe. Robiłem już takie próby – balladę „Nadejdzie taki dzień” napisałem dla Lenny Valentino, „Szczur Król” robiłem dla Penny Lane. Ale one jakoś nie przeszły, reszta zespołu ich nie zaakceptowała. Miałem dużo własnych pomysłów, chciałem cos z nimi zrobić. Poznałem Szymona Folwarcznego z zespołu Stealpol, bardzo podobała mi się jego pierwsza płyta. Zadzwoniłem do niego, żebyśmy zrobili jedną czy dwie piosenki, a jak będzie dobrze to cały album...Udało się – powstało cos dla mnie bardzo nowego. A Darek gra na tej płycie bo jest moim przyjacielem.
Na pewno Twoja solowa płyta otwiera mozliwości, których Negatyw nie dawał. Wiele z instrumentalnych fragmentów tej muzyki z powodzeniem mogłoby znależć się np. W reklamie. Zgodziłbyś się na taką propozycję?
Gdy miałem 17 lat, to myślałem, że będę żył tyle co Kurt Cobain: 27 lat. Ale za kilka tygodni będę miał już 30. urodziny... Żyjemy w Polsce. Jeżeli zgodziłem się na to, że moja twarz jest wykorzystywana w ostatniej kampanii Reportera i dostałem za to trochę pieniążków i dobrą reklamę płyty, to czemu nie zgodzić się na oddanie muzyki do reklamy? Zgodziłbym się na reklamę sieci komórkowej, ale na pewno nie jakiegoś serka lub jogurtu.
Nie lubisz nabiału?
Lubię, ale to byłby totalny obciach.
Gazeta Wyborcza z dnia 8 – 9 grudnia 2007 r., rozmawiał Marcin Babko
| |
|
|
