Heuser Joseph "Galeria Zas³u¿onych Mys³owiczan": Alfred Sulik
Joseph Heuser urodzi³ siê 26 lipca 1865 roku w Königswinter /Nadrenia/ w rodzinie w³a¶ciciela dóbr szlacheckich. Ukoñczy³ Królewskie Gimnazjum w Aachen /Akwizgran/, a nastêpnie studiowa³ prawo i ekonomiê na uniwersytetach w Heidelbergu, Marburgu i w Bonn. Doktor nauk prawnych. Sêdzia w Królewskim S±dzie Krajowym w Bonn /1893 - 1900/.
Na propozycjê w³adz Rejencji Opolskiej zg³osi³ siê do konkursu na urz±d burmistrza miasta Mys³owic. W czasie wyborów uzyska³ jednog³o¶ne poparcie radnych oraz 30 wrze¶nia 1899 roku otrzyma³ nominacjê na stanowisko burmistrza na 12-letni± kadencjê, za¶ od 1 marca 1912 roku rada miejska wybra³a go na kadencjê do 1924 roku. Wraz z ¿on± Mari± Ameli±, z domu Schweitzer oraz dwojgiem dzieci /4 lata i 1 rok/ osied³i³ siê w Mys³owicach i zamieszka³ przy ul. Pszczyñskiej 22 /Grunwaldzka/. Dr Heuser wniós³ olbrzymi wk³ad w proces budowy nowoczesnego miasta. W ci±gu zaledwie 15 lat przeprowadzono wiele inwestycji, szczególnie w dziedzinie infrastruktury. Wiêkszo¶æ z nich liczy 90 do 100 lat oraz po dzieñ dzisiejszy s± niezbêdnymi w funkcjonowaniu ¿ycia miasta. Mo¿na wiêc uznaæ, ¿e tak du¿e i trwa³e efekty dla DOBRA MIASTA stawiaj± dr. Josepha Heuser zdecydowanie na czele osób, które zasiada³y na najwy¿szym urzêdzie w mys³owickim Magistracie.
Wp³yw na o¿ywienie gospodarki miasta mia³o urz±dzenie Centrali dla Robotników Rolnych /1903/, rozwój kopalni "Mys³owice", przekraczaj±cej milion ton wydobycia /1911/.Rozbudowa urz±dzeñ komunikacji kolejowej, jak dworca towarowego /1902/, dworca pasa¿erskiego /1910/, parowozowni dla 30 parowozów /1910/. Miasto po³±czono lini± tramwajow± z Katowicami /1900/.
W dziedzinie gospodarki komunalnej na uwagê zas³uguje opracowanie pierwszego kompleksowego planu zagospodarowania przestrzennego Mys³owic /1907/. Rozbudowano sieæ drogow± i utwardzono ich nawierzchnie. Pod lini± kolejow± wydr±¿ono tunele dla ruchu ko³owego. Dla celów Stacji Emigracyjnej zbudowano nad ulic± Powstañców przewi±zkê zwan± mostem westchnieñ /1908/.Urz±dzon± na kopalni "Mys³owice" ³a¼niê udostêpniono tak¿e mieszkañcom /1902/. Zbudowano Elektrowniê Miejsk± /1913/ Prócz dalszej rozbudowy górniczego osiedla mieszkaniowego na Piasku powsta³y nowe osiedla robotnicze w rejonie ulicy Wojska Polskiego i Wyspiañskiego /tzw. Klachowiec/ oraz ulic Miarki i Robotniczej. Przy ul. Miko³owskiej zbudowano wielosegmentowy kompleks mieszkalny, zwany Bauvereinem /1912 - 1913/. Ekskluzywnymi kamienicami wype³niono plac Wolno¶ci i ul. Krakowsk±.
Przy ul. Krakowskiej oddano do u¿ytku okaza³y gmach Królewskiego S±du Grodzkiego wraz rozleg³ym budynkiem wiêzienia z 248 celami /1904/ oraz budynek G³ównego Urzêdu Celnego przy ul. O¶wiêcimskiej /1911/
Zbudowano gmachy szko³y powszechnej na Piasku /1903/ i przy ul. Piastowskiej /1914/. Ogromnym osi±gniêciem by³o stworzenie potê¿nej bazy dla rozwijania szkolnictwa ¶redniego, dziêki której Mys³owice sta³y siê licz±cym siê o¶rodkiem w dziedzinie o¶wiaty. Do u¿ytku oddano okaza³e gmachy progimnazjum przy placu Wolno¶ci /1902/, Zak³adu Kszta³cenia Nauczycieli, tzw. Preparandy /1906/, Królewskiego Gimnazjum Mêskiego z internatem przy ul. Miko³owskiej /1911/ i obszerny gmach Królewskiego Seminarium Nauczycielskiego z zapleczem mieszkaniowym dla nauczycieli przy ul. Mickiewicza /1913/. Do 1913 roku urz±dzono 4 przedszkola.
Du¿e znaczenie mia³o unowocze¶nienie, budowa i rozbudowa nowych budynków dla lecznictwa i opieki, jak Zak³adu ¶w. Józefa /1903/, Szpitala Miejskiego przy ul. Miko³owskiej /1907/, Szpitala Spó³ki Brackiej przy ul. Bytomskiej /1911 i 1915/ oraz Przytu³ku dla Nieuleczalnie Chorych - obecnie przedszkole przy ul. Armii Krajowej.
W dziedzinie kultury powsta³ budynek Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ogrodzie Zamkowym /1913/, ustawiono pomniki z br±zu cesarza Wilhelma I i cesarza Fryderyka III na placu Wolno¶ci /1902/. Wystawiano systematycznie sztuki teatralne w przystosowanej sali widowiskowej hotelu Grunwald, zwanej Teatrem Mys³owickim przy ul. Grunwaldzkiej oraz urz±dzano pierwsze seanse kinowe /1907/.
Stworzono warunki dla uprawiania sportu. Powsta³y kluby KS "Borussia" /1906/ i Kopalniany /1909/ z boiskami gry w pi³kê no¿n± oraz hala sportowa z boiskiem przy ul. Stra¿ackiej /1902/.
Przygotowano trasê dla ruchu turystycznego: Rynek - Promenada - K±t Trzech Cesarstw z wie¿± Bismarcka /1904/.
Do 1914 roku liczba budynków w mie¶cie wzros³a z 582 do 780 /o 34%/ oraz liczba mieszkañców z 13 385 do 18 969 /41,7%/.
Niezwykle prê¿n± i skuteczn± dzia³alno¶æ prowadzi³ dr. Heuser jeszcze w pierwszych dwóch latach pierwszej wojny ¶wiatowej. Od 1916 roku najwa¿niejszym zadaniem burmistrza by³o zapewnienie mieszkañcom ¿ywno¶ci. Równie¿ na tym polu kaza³ siê bardzo przedsiêbiorczy.
Za zas³ugi dla rozwoju i rozbudowy miasta dr Heuser odznaczony zosta³ przez cesarza Rzeszy Niemieckiej Orderem Korony klasy 4 oraz Krzy¿em Zas³ugi za Pomoc Wojenn±.
W czasie wojny coraz czê¶ciej powtarza³y siê niezwykle agresywne ataki na mys³owickich Niemców i dr. Heusera ze strony cz³onków radykalnego bloku antykatolickiego. Utworzyli go polscy robotnicy zakordonowi pracuj±cy na kopalni "Mys³owice", a rekrutuj±cy siê z przygranicznych terenów Kongresówki i zaboru austriackiego. Ataki rozpoczê³y siê w grudniu 1918 roku oraz nasila³y siê w miarê zbli¿ania siê koñca wojny. 11 listopada 1918 roku nast±pi³a likwidacja zaborów i tereny po drugiej stronie Przemszy znalaz³y siê w granicach odrodzonego pañstwa polskiego. Kilka dni pó¼niej robotnicy zakordonowi podejmowali sta³e ataki na Niemców, szczególnie za¶ po 7 grudnia 1918 roku, gdy robotnicy weszli w sk³ad mys³owickiej Rady Ludowej. Dr Heuser stara³ siê z ni± wspó³pracowaæ. Jednak ci±g³e zarzuty i oskar¿enia, pod adresem burmistrza o defraudacjê, ze strony ludzi -jak pisa³a prasa -"z instynktem zwierz±t drapie¿nych ukrywaj±cych siê pod p³aszczykiem sprawiedliwych", mieni±cych siê "przyjacielami ludu" sprawi³y, ¿e zaszczuty burmistrz dr. Heuser wyjecha³ z rodzin± do Wroc³awia, gdzie 1 marca 1919 roku, a wiêc dok³adnie w ósm± rocznicê ponownego wyboru na urz±d burmistrzowski, pope³ni³ samobójstwo". Wcze¶niej napisa³ list po¿egnalny do przewodnicz±cego rady miejskiej, w którym stwierdzi³, ¿e "w bezdusznym systemie rad przysz³o mi wspó³pracowaæ z zarz±dc± kopalni "Mys³owice", któremu powierzy³ sprowadzanie s³oniny dla miasta z Polski i Galicji". Nieuczciwo¶æ ludzi mia³a sprawiæ, ¿e " bez winy i osobistego wykroczenia, obarczony ciê¿k± win± samobójstwa, dr Heuser uciek³ ze wspólnoty, której zamieszania i przeciwno¶ci, równie¿ w silniejszych naturach wywo³aæ musz± nieprzezwyciê¿ony wstrêt".
W kilku gazetach ukaza³a siê nastêpuj±ca notatka:
"Z naszego grona uby³ cz³owiek nadzwyczajnie uzdolniony i pilny.
Cz³owiek niezwyk³ej uczciwy , który swoje pogl±dy, wype³nione
wolno¶ci± my¶lenia ka¿dego czasu wyra¿a³ nieomylnie i odwa¿nie.
Czyni³ starania w kierunku rozwoju gospodarczego i kulturalnego
naszej wspólnoty - Mys³owic. Zadania, które sobie postawi³ wykonywa³
z wielk± energi±. Jako krasomówca potrafi³ przekonywuj±co pozyskaæ
wszystkich dla swoich jasno przemy¶lanych planów. W ten sposób stworzy³
dla miasta Mys³owic wiele piêknego i po¿ytecznego oraz jako syn
prowincji nadreñskiej zdo³a³ jego mieszkañców szybko pozyskaæ.
Trwa³a i pe³na honoru pamiêæ oddanego miastu burmistrza pozostanie
w naszej spo³eczno¶ci na wiele dziesiêcioleci"
Alfred Sulik
Myslowiczanie.pl - Mys³owicki Portal Mieszkañców____________________________________________________________________________________________________Mys³owice, Myslowice, mys³owicki, mys³owickie, mys³owickich, mys³owickim, mys³owickiemu, mys³owickiej, myslowicki, myslowickie, myslowickich, myslowickim, myslowickiemu, myslowickiej, Mys³aw, Myslowitz, Myslovitz, Off Festival, Off Festiwal
